Skip to: Content | Sidebar | Footer

شناخت کوه

کوه: توده ای مرتفع بر روی زمین که اطراف آن توسط دشتها و یا دره ها احاطه شده است و ارتفاعش بیش از ۶۰۰ متر باشد.

تپه: ارتفاعاتی که کمتر از ۶۰۰ متر ارتفاع دارند.

صخره: سنگهای بزرگ و یکپارچه (تخته سنگهایی که دارای شیب تند بوده و کمتر از یک طول طناب ارتفاع دارند)

گرده: یالهایی که شیب آنها تا اندازه ای زیاد است و قسمتهای تشکیل دهنده آن از سنگ و صخره باشد.

دیواره: صخره هایی که بیش از یک طول طناب ارتفاع دارند.

یال: فصل مشترک دو سینه کش کوه در بالا ترین قسمت.

خط الرأس: فصل مشترک دو دامنه وقتی یکدیگر را در بالا قطع می کنند و محل تقسیم آب باران است.

خط القعر: فصل مشترک دو سینه کش کوه در پایین ترین قسمت را دره یا خط القعر می نامیم.

گردنه: بلند ترین نقطه بین دو قله متوالی.

شیب: هر سطحی که با افق زاویه ایجاد کند شیب نام دارد.

انواع شیب:

شیب خفته: ۵ الی ۲۵ درجه

شیب تند: ۲۵ الی ۷۵ درجه

دیواره: ۷۵ الی ۹۰ درجه

شیب منفی: ۹۰ درجه به بالا

روش عبور از شیبهای مختلف:

شیب خفته: صعود از اینگونه شیب ها مستقیم می باشد.

شیب تند: با صعود زیگزاک از تندی آن می کاهیم.

دیواره: عبور از اینگونه شیب ها مستلزم آموختن قوانبن سنگنوردی و بکار گیری آنهاست.

شیب منفی: سخت ترین شیب هاست که علاوه بر داشتن اطلاعات و مهارت کافی سنگنوردی داشتن عضلاتی قوی و بدنی چالاک لازمه صعود آنهاست.

پی نوشت: ارتفاعات ایران عموما” بر اثر تردد زیاد کوهنوردان دارای پاکوبهایی است که (مالرو) نام دارند و دارای شیب مناسبی نیز هستند که بهترین مسیر برای صعود به قلل می باشند.

گیره های سنگنوردی و انواع آن

به کلیه عوارض سنگ و دیواره ها، اعم از برجستگی یا فرورفتگی که بتوان در انجام صعود یا فرود از آن استفاده کرد گیره گفته می شود. گیره ها انواع و اشکال مختلف دارند که باعث تغییر سختی مسیر صعود می گردند.

 

انواع گیره های سنگنوردی:

۱- گیره ناخنی: گیره ای است بسیار ریز و کوچکتر از یک بند انگشت که فقط با نوک انگشتان می توان آن را گرفت، استفاده از این گیره مستلزم صرف نیروی فراوانی است.

۲- گیره انگشتی: گیره ای است که یک بند تا دو بند انگشتان دست بر روی آن قرار می گیرد.

۳- گیره مشتی: گیره ای است که کل کف دست بر روی آن قرار می گیرد و می توانیم در هنگامی که گیره در کف دست قرار دارد، دست را مشت کنیم.

۴- گیره های اصطکاکی: این گیره شکل خاصی نداشته و باید با کمک نیروی اصطکاک از آن ها استفاده کرد.

 

نمونه گیره انگشتی:

جهت گیره های سنگنوردی:

۱- گیره افقی

۲- گیره عمودی

۳- گیره مایل

۴- گیره معکوس: گیره ای است که در عکس مسیر حرکت قرار گرفته باشد و در جهت مخالف مرکز ثقل بدن به آن فشار وارد شود، به این ترتیب که از سمت پایین و در مسیرهای رو به بالا بر سطح گیره فشار می آید، از این گیره بیشتر به صورت کششی استفاده می گردد، از حفره ها و سوراخ های سطح سنگ نیز می توان به عنوان گیره استفاده نمود، نکته مهم در استفاده از این گونه گیره ها، دقت در شکل لبه آنها از نظر تیز نبودن و صدمه نرساندن به انگشتان است.

گیره های افقی، عمودی و مایل: دارای زوایا و اشکال مذکور نسبت به سطح افق در روی سنگ هستند.

نکاتی از استاد سنگنوردی خانم لین هیل

خانم لین‌ هیل در سال ۱۹۶۱ در آمریکا متولد شد، او سنگنوردی را از سن ۱۴ سالگی به همراه خواهرش شروع کرد، در سال ۱۹۷۹  توانست اولین زنی باشد که مسیر ۵٫۱۲ و ۵٫۱۳ را صعود کند، او اولین کسی بود که توانست در سال ۱۹۸۴ در گنک با اولین تلاش روی مسیر شکاف زرد با درجه ۵٫۱۲ را صعود کند. از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۲ لین‌ هیل بهترین سنگنورد زن در جهان بود، او دارنده ۳۰ مقام جهانی در مسابقات سنگنوردی می باشد، وی توانسته ۵ بار مقام Arco Rock Master را به خود اختصاص دهد و در سال ۱۹۹۱ توانست اولین زنی باشد که مسیری با درجه سختی ۵٫۱۴ را صعود ‌کند. بعد از تمام شدن دوره حرفه‌ ای سنگنوردی لین‌‌ هیل شروع به دیواره نوردی کرد، در ۱۹۹۳ همراه با گروه بروک ساندال اولین شخصی بود که توانست دیواره El Capitan را  بدون ابزار و به صورت طبیعی صعود کند و به اوج محبوبیت برسد.

نکاتی از استاد سنگنوردی خانم لین هیل

اصول اساسی در یادگیری:

فکر می کنم مهمترین چیز داشتن دوستانی برای تمرین است، کیفیت از کمیت مهمتره و داشتن هدف و یافتن تناسب صحیح میان تمرین و صعود، همه اینها به زمان آزاد و اهداف شما وابسته است، البته تمرین و یادگیری بر اساس توان شما انجام می شود، در صورتی که بطور طبیعی گرایش به صرف نیروی بیشتری دارید باید استقامتی بیشتر کار کنید.

جنبه های ذهنی سنگنوردی:

Relaxation تمدد اعصاب، شل کردن عضلات، آرامش،  واقع گرایی و داشتن فکر باز، خلاقیت، همگی کلید های ذهنی هستند، اول از همه اینکه تا فکر شما آزاد نباشد نهایت کارایی بدست نخواهد آمد و برای حفظ این حالت باید شخص هنگام بروز مشکل بسادگی آن را قبول کند و تصمیم به حل آن بگیرد. اگر من نتوانم یک حرکت انجام دهم صرفا فکر می کنم که یک مرحله را صحیح نفهمیدم یا درک نکردم، بجای تلاشهای پی در پی روی همان مرحله یا منصرف شدن از تمرین، تلاش می کنم تا آن حرکت را حتی با ۲۰ – ۳۰ روش دیگر انجام دهم با انجام حرکات زیرکانه، ترفند، تغییر فرم بدن و محل قرار گرفتن پا تا زمانی که موفق شوم، این چیزیه که به آن می گویم فکر باز و خلاقیت

اساس تکنیک سنگنوردی:

این موضوع متکی به داشتن یک حس زیرکانه از سطح هوشیاری بدن است! تجربه نقش مهمی داره، اما تمرکز روی هدف مهم تره، وقتی شروع به سنگنوردی نمودم هدف من چنگ زدن به گیره های دست بصورت Polarized بود و به محل قرار گیری دست و پایم توجه کافی نمی کردم، پس از مدتی شروع کردم به درک بهتر اینکه چگونه می توانم از نیرویم روی گیره هایی با شکل مشخص استفاده کنم، پس از سالها تمرین فهمیدم که کشش و رها سازی همزمان برای اینکه بدن یک حرکت کنترل شده روی یک گیره با زوایای ۴۵ – ۹۰ – ۱۸۰ و زوایای دیگر در این میان انجام دهد، لازم است. از دیگر حرکات ارزشمند من که باید به آن اشاره کنم این است که در ذهنم موقعتی رو فرض می کنم با بی نهایت گیره و جای پا و گرفتن موقعیت صحیح بدنم.

مهمترین حرکتها:

انجام چند مرحله ای تنظیم موقعیت بدن برای نهایت زبر دستی، استفاده از کلی گیره کمکی، قرار گرفتن در موقعیتهای قدرتی مثل قبل از حرکات دینامیک یا استراحت (من زیاد استراحت می کنم) چرخش پا و لگن برای دستیابی به نهایت کشش، باید اشاره کنم که تمرکز یک اصل مهم برای اجرای دقیق بیشتر حرکات است، اگر نه برای همه اما برای این حرکات، برای مثال: وقتی در موقعیت استراحت هستید آن را صحیح انجام دهید طوری که انگار به آن محل چسبیده اید، خود باوری یک کلید مهم است چرا که اگر فکر کنید برای یک حرکت خاص کوتاه هستید و توانایی اجرای آن را ندارید مسلما” نخواهید توانست آن را انجام دهید.

اهمیت بیش از حد به قدرت و استقامت:

بعضی ها به صرف نیروی بیش از حد اهمیت می دهند و فکر می کنند این راهی است به سوی بهتر شدن اما در حقیقت چیزهای دیگری وجود داره که بهتره به آنها نیز پرداخت، مانند: تکنیک، کنترل ذهن، انعطاف پذیری و… مسلما” هر کسی می تواند نیروی زیادی از خود بروز دهد اما اختصاص تمرین فقط به قدرت بدنی مطمئنا” مناسب نیست.

فعالیت مقدماتی هوازی:

فعالیت مقدماتی هوازی من دویدن است، رابطه مستقیمی با سنگنوردی ندارد اما برای فیتنس (تناسب اندام) مناسبه و وزنم را با این روش پایین نگه می دارم، کمی بدن سازی می کنم تا استقامت کلی و نیروی بدنم را حفظ کنم و اینکه شانه هایم به قدری کافی محکم باشند تا جابجا نشوند و مقدار زیادی تمرینات کششی. از تمرینات ژیمناستیک همیشه استفاده می کنم، مثل: بالانس روی دست و تمرین روی میله، این تمرینات به حفظ تعادل شما در سنگنوردی کمک زیادی می کنه، ژیمناستیک یک ورزش خوب برای نگهداری شراط بدنی سنگنوردان است.

قابلیت طبیعی بانوان:

خیلی از بانوانی که به آنها آموزش داده ام تعادل بهتری نسبت به آقایان دارند، شاید به فیزیولوژی بدن و پایین بودن مرکز ثقل مربوط باشه، نمی دونم، فکر می کنم با توجه کردن به خود موضوع تعادل بهتر می شود تا با استناد به قدرت و اعکاس حالتی غیر فعال است! با بالانسینگ از سنگ بالا بروید تا اینکه به آن حمله کنید، مردم سنگنوردی رو نوعی فعالیت تهاجمی می دانند.

دو دهه فعالیت سخت:

معتقدم که بیشتر ذهنی است، توانایی حفظ انرژی بطور روزانه و سالانه نوعی مبارزه است، همیشه آدم کنجکاوی بوده ام و این کنجکاوی باعث یادگیری چیزهای بزرگی در من بوده است.

منبع

پی نوشت:

◄ در اینجا می توانید یکی از صعودهای خانم لین هیل به همراه توضیحات خودشان را مشاهده نمائید.